
شب را با خبر جنازههای شناور روی دجله به صبح میرساندیم، با اجساد کسانی که شبانه سرشان را زیر آب کرده بودند. اما خبر ترکیدن یک آدم با کمربند انفجاری مقابل ساختمان وزارتخانه، سفارت یا در مسجد و بازار میان جماعت، تقریبا بین چاشت تا ظهر میرسید، هنوز هم انتحاریها بین همین ساعتها با هم قرار ترکیدن میگذارند در عراق و سوریه.
ماجرا وقتی عجیبتر میشود که از بین تکه پارههای تن کسانی که خودشان را منفجر میکنند سر قاشق میزند بیرون.
ایدئولویشان میگوید کشتن شیعیان یا هر مخالفی تا قبل از ظهر، پاداشش صرف ناهار با پیامبر (ص) است و گویا در این ایدئولوژی باید قاشقت را هم با خودت ببری که گویا در آن دنیا غذاهای لذید آداب خاصی میطلبد.
واقعیتی تلخ که به طنزی میان مردم عراق و سوریه تبدیل شده است که میگویند تکفیریها منوی غذایشان را هم با تعداد کشتگان انتخاب میکنند. اگر توفیق بود و آدمهای بیشتری را لت و پار کردند، ناهار یک پرس قوزی (1) با حمص (2) یا سمک مشوی (3) سرو میشود و اگر بین سیطرهها (4) گیر افتادند و ضامن کمربند را میان دیوارهای بتونی کشیدند، ناهار، تکهای صمون (5) با خیار و گوجه بیشتر نیست.
جنگشان قاعدهای ندارد. همین چند روز پیش در خبرها خواندم که در موصل چند نفر را به جرم خبرکشی، در حوضچههای اسید سولفوریک ریختند. از سربریدن در ملاءعام که بگذریم، دست و پاها را از چهار سو به ماشینهایی میبندند و رانندهها همزمان take off میکنند که طرف به چهار قسمت مساوی تقسیم شود.
در ماموریت 40 روزه عراق یا سوریه با شنیدن این خبرها شبی نبود که کابوس نبینم که اگر روزی گیرشان بیفتم میخواهند کدام شکنجه بهکار نبردهای را روی من تست کنند. در خاطرات یورگن تودنهوفر (6)، روزنامهنگار آلمانی که 10 روز را با داعش سرکرده میخواندم که از یک داعشی، دلیل این شکنجههای سخت و متنوع را علیه قربانیانشان میپرسد و جواب میشنود: «مجازاتهای داعش فیض الهی و رحمت است چون مانع مجازاتهای دیگر در جهنم میشود.»
فکر میکردم اگر اسیرشان شدم التماس میکنم که جان هر کس دوست دارید با یک تیر خلاصم کنید، مجازاتهای جهنم را تحمل میکنم!
اما بعد از ظهرها که رسما داعشیها حال مردم را مراعات میکردند و کمتر آدمها را میفرستادند هوا، افکار فلسفی دور ذهنم میچرخید؛ مثلا در این فکر که اینها در متن تاریخند یا در تعطیلات آن؟
با پیشرفتهترین ابزار دوران مدرن مثل اسکایپ، فیسبوک و سلاحهای به روز!
پینوشت:
برچسب:
نویسنده: استخدام کار