درگذشت نخستین وزیر آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران

غلامحسین شکوهی نخستین وزیر آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران درگذشت.

دکتر شکوهی پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 سکاندار وزارت آموزش و پرورش شد و تا بهمن 1358 هم در این پست تکیه زد.

غلامحسین شکوهی به خاطر خدمات 60 ساله در آموزش و پرورش به عنوان «پدر تعلیم و تربیت ایران» هم شناخته میشود زیرا او دارای مدرک دکترای علوم تربیتی است و تمام فعالیت و زندگی او وقف تعلیم و تربیت شد.

شکوهی در سال 1372 به علت ناراحتی ریوی و آلودگی هوای تهران به بیرجند، زادگاه خویش بازگشت و با درجه استادی در دانشگاه بیرجند به فعالیت آموزشی و پژوهشی ادامه داد تا اینکه پس از 57 سال تدریس، در سال 1379 با رتبه استادی بازنشسته شد، اما تدریس را رها نکرد و در دانشگاه های بیرجند و تربیت مدرس تهران تا سال 80 به تدریس ادامه داد.

فعالیتهای علمی شکوهی آنقدر قابل توجه بود که صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، به رغم سابقه عضویتش در دولت موقت، در سال 1385 از او به عنوان چهره ماندگار رشته تعلیم و تربیت تقدیر کرد. به فاصله یک سال بعد دانشگاه بیرجند هم برای او بزرگداشت برگزار کرد و از او به عنوان شخصیتی علمی تجلیل به عمل آورد.

در سال گذشته نیز در همایش ملی آموزش ابتدایی که در بیرجند برگزار شد ضمن تجلیل از نخستین وزیر آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران ، «سند هویتی دکتر شکوهی» با حضور وزیر آموزش و پرورش، استاندار خراسان جنوبی و جمعی از مسئولان رونمایی شد.

بیش از چند جلد کتاب با بیش از 20 تجدید چاپ و 60 مقاله از دکتر شکوهی در نشریات علمی داخلی و خارجی منتشر شده است. از جمله آثار این استاد برجسته در بخش تالیف، «روش آموختن حساب و هندسه»، «مبانی اصول آموزش و پرورش» با 27 بار تجدید چاپ، «تعلیم و تربیت و مراحل آن» با 20 بار تجدید چاپ و در بخش ترجمه «تعلیم و تربیت» تالیف امانوئل کانتو و «مربیان بزرگ» تألیف ژان شانو است.